Zintegrowane zarządzanie i rewitalizacja zanieczyszczonych terenów

Polityka Wspólnoty Miejskiej Lille w zakresie rewitalizacji terenów poprzemysłowych

W latach 90-tych, kiedy tworzona była polityka rewitalizacji terenów poprzemysłowych, pojawiło się zaangażowanie Wspólnoty Miejskiej w zakresie terenów poprzemysłowych.
Rewitalizacja terenów poprzemyslowych stała się jednym z głównych aspektów strategii odnowy miasta i została zintegrowana do miejskiego master planu w zakresie planowania i rozwoju, uchwalonego w 2002 r.
Polityka Wspólnoty Miejskiej Lille w zakresie terenów poprzemysłowych musi być rozpatrywana na poziomie całego obszaru metropolii Lille (85 gmin, 600 km²).
Jej przygotowanie bierze pod uwagę polityki na poziomie regionalnym i krajowym w tym zakresie.
Pierwsza inwentaryzacja terenów poprzemysłowych na terenie aglomeracji Lille nastąpiło w 1993 i została zaktualizowane w 2001 r.: istnieje 214 terenów na obszarze 540 hektarów.
wdrożenie tej polityki zostało rozpoczęte w ramach umowy z „Etablissement Public Foncier” (EPF), instytucji publicznej, która kupuje tereny, przeprowadza rewitalizację przy wykorzystaniu własnych pieniędzy jak i państwowych, europejskich i regionalnych.
Na zakończenie umowy, Wspólnota Miejska Lille odkupuje te tereny.
Wydatki EPF: 31 milionów €
Fundusze zebrane: 13 milionów €
Zakup przez Lille Métropole: 18 milionów €

1. Ramy prawne : tereny poprzemysłowe i zanieczyszczenie

Zakup terenów poprzemysłowych jest bezpośrednio powiązany z zagadnieniami zanieczyszczenia, ponownego wykorzystania gleby, do wymagań prawnych i technicznych, do prawnej odpowiedzialności prywatnych i publicznych osób i kwestii finansowych.
Ważne jest żeby wiedzieć, że we Francji nie istnieje absolutna definicja zanieczyszczenia terenów poprzemysłowych: to zanieczyszczenie jest zawsze definiowane poprzez branie pod uwagę aktualne i przyszłe przeznaczenie terenu.

Zasada „zanieczyszczający płaci” ma tutaj swoje zastosowanie: były właściciel przemysłowy musi zapłacić za zniszczenia spowodowane przez naturę. Dla Aglomeracji Lille, konsekwencją jest, że często akwizycja terenów poprzemysłowych jest odmawiana lub opóźniana gdy szuka się odpowiedzialności.
Dla Aglomeracji Lille, te ramy prawne znaczą, że każda decyzji czy akcja nie jest możliwa bez wcześniejszej ekspertyzy prawnej.

2. Definicja polityki i działań metropolii Lille

Ważne studium programowe Aglomeracji Lille definiuje warunki rewitalizacji grupy zidentyfikowanych terenów w powiązaniu do miast zainteresowanych.

Celem jest stworzenie oferty terenów z wykorzystaniem ekonomicznym dla rewitalizacji w mieście.
Jak tylko zostanie podjęta decyzja aby zakupić teren, planowane jest niszczenie istniejących budynków – jeśli nie mogą być powtórnie wykorzystane.
Pracując na określonym terenie, aby zredukować koszty pracy, aglomeracja Lille zawsze zaczyna od stworzenia studiów w połączeniu z miastami i zainteresowanymi partnerami.
Krok po kroku, projekt jest budowany, który w poszczególnych fazach rezultaty ekspertyz i badań nad zanieczyszczeniami.

Przez całą definicję projektu, planiści miejscy i architekci pracują z agencjami wyspecjalizowanymi w zanieczyszczeniu.
Ta metoda ma tą przewagę, że ryzyko dla Wspólnoty Miejskiej może być kontrolowane i zredukowane.
W czasie opracowywanie projektu, prawnicy określają ryzyko prawne i również doradzają jak ścigać odpowiedzialnych za zauważone zanieczyszczenie.

3. Aplikacja: różne przykładowe obszary na terenie Aglomeracji Lille:

• Unia w Roubaix, Tourcoing i Wattrelos : wybór architekta został dokonany przy wzięciu pod uwagę strategii w zakresie znanego zanieczyszczenia tego obszaru
• Obszar Rhodia w Marquette, Saint-André i La Madeleine : planiści miejscy, architekci, planiści ziemscy, agencje wyspecjalizowane w zanieczyszczeniu i prawnicy pracują razem nad wspólnym programem.
• Obszar PUCK (Przedsiębiorstwo Khulman) w Wattrelos: rewitalizowany obszar będzie miał przeznaczenie ekologiczne, plan akcji jest tworzony razem z miastem, departamentami rządowymi i właścicielem przemysłowym
• Teren Sainte Hélène w Saint André: istnieje projekt rewitalizacji zawierający publiczne wyposażenie, domy i integrowanie krajobrazu w ramach kanału.

4. Nowe strategie i propozycje

4.1. Partnerstwo z EPF musi być wsparte i odnowione
Partnerstwo z EPF ma tą przewagę, że ta instytucja publiczna nie tylko używa własne pieniądze, ale posiada również wiedzę z zakresu zanieczyszczeń.
Celem dla Aglomeracji Lille jest wsparcie i powiększenie istniejących partnerstw.

• Nowy program rewitalizacji po roku 2006 zostanie stworzony.
• Poszerzenie partnerstwa z EPF w połączeniu z przyszłym aglomeracyjnym planem zabudowań: oferta dla rewitalizacji z przeznaczeniem na domy będzie bardzo ważna, nowy plan zostanie przygotowany przez EPF.
• Pojawi się możliwość bezpośredniego zawierania umów z EPF

4. 2. Baza terenów poprzemysłowych
Baza terenów poprzemysłowych zrealizowana w 1993 i 2002 musi zostać zaktualizowana i uzupełniona o nowe narzędzia w bazie (przykładowo narządzie narodowe BASIAS). Ta aktualizacja musi zostać zrealizowana w partnerstwie z miastami i umożliwi znalezienie obszarów interesujących pod względem aglomeracyjnym, umożliwi również bardzo wczesne określenie wykonalności technicznej i finansowej projektu.
Partnerstwo z EPF, z sektorem prywatnym i rządowymi departamentami jest konieczne aby wyobrazić sobie i pracować z takim narzędziem. Nowe prawo, prawo Bachelot, daje wspólnotom miejskim kompetencje, aby negocjować pytania związane z rewitalizacją byłych terenów bezpośrednio z właścicielami przemysłowymi.

4.3. Nowe propozycje
Celem następujących dwóch propozycji są takie zmiany we francuskim prawie, aby mogło wziąć pod uwagę tereny poprzemysłowe i wyższe koszty rewitalizacji nieużytków:
• umożliwienie administracji podatkowej uwzględnienie kosztów niszczenia i czyszczenia na poziomie szacunków
• redukcja VAT-u z 19,6 % do 5,5 % na wszystkie roboty wyburzeniowe.

Propozycje zredukowałyby globalne koszty pracy związane z działaniami na terenach poprzemysłowych i umożliwiłoby urealnienie kosztów działań.