Kluczowe kwestie
Z uwagi na zmiany strukturalne w wielu krajach uprzemysłowionych, pojawiły się opuszczone tereny, na których uprzednio kwitła działalność przemysłowa. Zamykane są gazownie, fabryki, magazyny paliw, wysypiska czy też zakłady chemiczne, pozostawiając wymarłe/opuszczone tereny w sercach miast europejskich, oraz pociągając za sobą konsekwencje w postaci utraty pracy, problemów społecznych, oraz pogorszenia się warunków życia. Takich terenów poprzemysłowych jest na terenie całej Europy ponad milion.
W czasie gdy postępuje to marnowanie terenów, częstokroć dobrze usytuowanych pod względem transportowym i dostępności usług, inwestorzy żądają nowych terenów dla lokalizacji/budowy nowych projektów.
To zapotrzebowanie na tereny jest zaspokajane w większości poprzez zagospodarowywanie nie użytkowanych gruntów w pasach zieleni okalających miasta i występujących w nich. W Niemczech 130 hektarów zagospodarowuje się codziennie, co prowadzi do pogorszenia warunków w dzielnicach śrómiejskich, oraz trwonienia ekologicznie wartościowych terenów.
Rewitalizacja terenów poprzemysłowych, która jest konieczna dla zakłądania nowych gałęzi przemysłu, jest częstokroć utrudniona z uwagi na ryzyko związane z tego rodzaju inwestycjami, na przykład wynikające z zanieczyszczeniem gleby.
Szereg projektów europejskich zajmowało się częścią kwestii związanych z regeneracją obszarów miejskich, lecz rezultaty uzyskane w różnych obszarach muszą być zebrane i udostępnione politykom i decydentom, celem wspierania zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich.
|